இலங்கைப் பாடசாலைகளின் நிர்வாகக் கட்டமைப்பும் சட்டப் பின்னணியும்: ஆசிரியர்களுக்கான ஓர் விரிவான வழிகாட்டி

காலனித்துவ எச்சங்கள், ஆழமான சமூக-கலாசார விழுமியங்கள் மற்றும் நீண்ட வரலாற்றுப் பின்னணி ஆகியவற்றின் கலவையாகவே இலங்கையின் கல்வி முறைமை பரிணமித்துள்ளது. ஆசிரியர் போட்டிப் பரீட்சைகளுக்குத் தயாராகும் விண்ணப்பதாரிகள், வெறுமனே பாடப் புத்தகங்களுக்குள் மாத்திரம் தங்களைச் சுருக்கிக்கொள்ள முடியாது. மாறாக, ஒரு பாடசாலையின் உள்ளகக் கட்டமைப்பு, அன்றாடச் செயற்பாடுகள் மற்றும் அவற்றை நிர்வகிக்கும் சட்ட திட்டங்கள் குறித்து ஆழமான புரிதலைக் கொண்டிருப்பது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

இக்கட்டுரையானது இலங்கைப் பாடசாலைகளின் நிர்வாகப் படிநிலைகள், அதிகாரப் பகிர்வுகள், ஒழுக்கக்கோவைகள் மற்றும் நவீன கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவற்றை விரிவாக ஆராய்கிறது.

வரலாற்று மற்றும் சட்டப் பின்னணி

இலங்கை கல்வி நிர்வாகத்தின் ஆணிவேராகக் கருதப்படுவது 1939 ஆம் ஆண்டின் 31 ஆம் இலக்கக் கல்விக் கட்டளைச் சட்டமாகும். இச்சட்டமே கல்விக் கொள்கைகளை வகுப்பதற்கும், ஒழுங்குவிதிகளை உருவாக்குவதற்கும் கல்வி அமைச்சருக்கு விரிவான அதிகாரங்களை வழங்கியது. அத்துடன், 1943 ஆம் ஆண்டின் கல்வி தொடர்பான விசேட குழுவின் (Special Committee on Education) பரிந்துரைகளின் ஊடாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட 'இலவசக் கல்வி முறைமை' நாட்டு மக்களின் கல்வி வளர்ச்சியில் ஒரு மாபெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

கல்வியின் தரம் மற்றும் நிர்வாகத்தை வழிநடத்த பின்வரும் ஆலோசனை சபைகள் இச்சட்டத்தின் கீழ் உருவாக்கப்பட்டன:

 மத்திய ஆலோசனைச் சபை (Central Advisory Council): கல்வி அமைச்சுக்குத் தேவையான பொதுவான ஆலோசனைகளை வழங்குதல்.

 உள்ளூர் ஆலோசனைக் குழுக்கள் (Local Advisory Committees): குறிப்பிட்ட பிரதேசங்களின் தனித்துவமான கல்வித் தேவைகளை ஆராய்தல்.

 பாடசாலைப் பரீட்சைகள் ஆலோசனைச் சபை (School Examinations Advisory Council): பரீட்சைகளைத் திட்டமிட்டு நடாத்துதல்.

கல்வி ஆராய்ச்சிச் சபை (Educational Research Council): நவீன கற்பித்தல் முறைகள் குறித்த ஆராய்ச்சிகளை ஊக்குவித்தல்.

மேலும், 1987 ஆம் ஆண்டின் மாகாண சபைகள் சட்டத்தின் ஊடாகக் கல்வி நிர்வாகம் பரவலாக்கப்பட்டது. தேசியக் கொள்கைகள் மற்றும் பாடத்திட்டங்கள் மத்திய அரசின் கீழ் இருந்தாலும், ஏனைய பல பொறுப்புகள் மாகாண சபைகளுக்குப் பகிரப்பட்டன.

பாடசாலைகளின் வகைப்பாடும் வளப்பகிர்வும்

நிர்வாகத் தீர்மானங்களை எடுப்பதற்கும் வளங்களை முறையாகப் பகிர்வதற்கும் ஏதுவாக, இலங்கையிலுள்ள அரச பாடசாலைகள் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன:

1AB பாடசாலைகள்: தரம் 1 தொடக்கம் 13 வரை இயங்கும். உயர்தரத்தில் விஞ்ஞானம், கலை, வர்த்தகம்7மற்றும் தொழில்நுட்பப் பிரிவுகள் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியவை.

1C பாடசாலைகள்: தரம் 1 தொடக்கம் 13 வரை இயங்கினாலும், உயர்தரத்தில் விஞ்ஞானப் பிரிவு காணப்படாது (கலை, வர்த்தகம் மாத்திரம்).

வகை 2 (Type 2): தரம் 1 முதல் 11 வரை (க.பொ.த சாதாரண தரம் வரை) இயங்கும் பாடசாலைகள்.

 வகை 3(i): தரம் 1 முதல் 8 வரை மாத்திரம் இயங்கும் கனிஷ்ட இரண்டாம் நிலை பாடசாலைகள்.

 வகை 3(ii): தரம் 1 முதல் 5 வரை இயங்கும் ஆரம்பப் பாடசாலைகள்.

நிர்வாக அடிப்படையில் இவை தேசியப் பாடசாலைகள் (கல்வி அமைச்சின் நேரடிக் கட்டுப்பாடு காணப்படும் பாடசாலைகள்) மற்றும் மாகாணப் பாடசாலைகள் என இரு பிரதான பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.

பாடசாலை மட்ட முகாமைத்துவம் (School-Based Management)

பாடசாலை நிர்வாகத்தில் சமூகப் பங்களிப்பை உறுதி செய்வதற்காக 2006 ஆம் ஆண்டு 'பாடசாலை மேம்பாட்டுத் திட்டம்' (PSI) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதன் கீழ் இரண்டு முக்கிய குழுக்கள் இயங்குகின்றன:

 1. பாடசாலை அபிவிருத்திக் குழு (SDC): அதிபரைத் தலைவராகவும், ஆசிரியர்கள், பழைய மாணவர்கள், பெற்றோர் மற்றும் கல்வி அதிகாரிகளை உள்ளடக்கியதாகவும் இக்குழு இயங்கும். பாடசாலையின் வருடாந்த அபிவிருத்தித் திட்டத்தைத் (Program for School Improvement [PSI]) தயாரித்தல் மற்றும் நிதி வெளிப்படைத்தன்மையை உறுதி செய்தல் இதன் பிரதான பணிகளாகும்.

 2. பாடசாலை அபிவிருத்திச் சங்கம் (SDS): பாடசாலையின் உட்கட்டமைப்பு மற்றும் பௌதீக வளங்களை மேம்படுத்துவதற்காக நிதி திரட்டும் ஒரு சட்டப்பூர்வ அமைப்பாக இது செயலாற்றுகிறது.

அதிபர் மற்றும் ஆசிரியர்களின் வகிபாகம்

நவீன கல்விச் சூழலில் ஒரு பாடசாலை அதிபர் வெறுமனே ஒரு நிர்வாகியாக அன்றி, சிறந்ததொரு 'கற்பித்தல் தலைவராக' (Instructional Leader) செயற்பட வேண்டியது அவசியமாகும். பாடத்திட்டங்கள் முறையாக அமுல்படுத்தப்படுவதைக் கண்காணித்தல் மற்றும் அரச நிதியைச் சட்டவிதிகளுக்கு அமையக் கையாளுதல் என்பன அதிபரின் பொறுப்பாகும்.

ஆசிரியர்களைப் பொறுத்தவரை, கற்பித்தலுக்கு முன்னரான பாடக்குறிப்புகள் (Lesson Plans) மற்றும் வருடாந்த வேலைத்திட்டங்களைத் தயாரித்தல் கட்டாயமாகும். அத்துடன், ஆசிரியர்களின் ஆடை நடைமுறையும் சமூகத்தில் மிக உன்னிப்பாக அவதானிக்கப்படுகிறது. 2012/37 ஆம் இலக்கச் சுற்றறிக்கையின்படி, கலாசாரத்திற்குப் பொருத்தமான ஆடைகளை அணிவது வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது (உதாரணமாக, பெண் ஆசிரியர்கள் புடவை அல்லது புர்கா அணிவது இலங்கையின் நீண்டகால மரபாகும்).

மாணவர் ஒழுக்கமும் சட்டப் பாதுகாப்பும்

பழைய காலத்துத் தண்டனை முறைகள் இன்று சட்ட ரீதியாக முற்றாகத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. சிறுவர் உரிமைகளை முன்னிறுத்திப் புதிய சட்டங்கள் அமுல்படுத்தப்பட்டுள்ளன:

 உடல்/உள ரீதியான தண்டனைகளுக்குத் தடை: 12/2016 ஆம் இலக்கச் சுற்றறிக்கையின்படி, மாணவர்களை உடல் ரீதியாகவோ உள ரீதியாகவோ தண்டிப்பது குற்றமாகும்.

 நேர்நிலை ஒழுக்கக் கட்டுக்கோப்பு (Positive Discipline): உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளின் வழிகாட்டலுக்கு அமைய, தண்டனைகளுக்குப் பதிலாக மாணவர்களுக்கு ஆலோசனைகள் (Counselling) வழங்கி, நல்வழிப்படுத்தும் முறையை ஆசிரியர்கள் கையாள வேண்டும்.

நிர்வாகமும் ஆவணப் பராமரிப்பும்

ஒரு பாடசாலையின் நாளாந்தச் செயற்பாடுகளை ஆவணப்படுத்துவது நிர்வாக மற்றும் சட்ட ரீதியாகப் பெரும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஒரு பாடசாலையில் சுமார் 43 இற்கும் மேற்பட்ட பதிவேடுகள் பேணப்பட வேண்டியிருந்தாலும், கீழ்க்காணும் ஐந்து பதிவேடுகள் மிக முக்கியமானவையாகும்:

 1. அனுமதிப் பதிவேடு (Admission Register): மாணவனின் பிறப்புத் திகதி மற்றும் பாடசாலை வரவுக்கான நிரந்தரமான சட்டப்பூர்வ ஆவணம்.

 2. மாணவர் வரவுப் பதிவேடு (Attendance Register): மாணவர்களின் தினசரி வரவு மற்றும் பாடசாலை நாட்களைக் கணக்கிடப் பயன்படும்.

 3. நாட்குறிப்பு (Log Book): பாடசாலையின் முக்கிய நிகழ்வுகள் மற்றும் அதிகாரிகளின் வருகையைப் பதிவு செய்யும் ஆவணம் (அதிபர்/பரிசோதகரால் பதியப்படும்).

 4. வரவு செலவுப் புத்தகம் (Cash Book): சகல நிதிப் பரிமாற்றங்களும் பதியப்படும், கணக்காய்வுக்கு (Audit) அவசியமான பதிவேடு.

 5. ஆளணிப் பதிவேடு (Staff Register): ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஊழியர்களின் வருகை/வெளியேற்ற நேரங்களைப் பதிவு செய்யும் ஆவணம்.

நாளாந்தக் கட்டமைப்பும் மொழிக் கொள்கையும்

பாடசாலைகள் காலை 7.30 மணிக்கு ஆரம்பமாகிப் பிற்பகல் 1.30 மணி வரை இயங்குகின்றன. ஒரு நாளைக்கு 8 பாடவேளைகள் (ஆரம்பப் பிரிவுக்கு 30 நிமிடங்கள் ஏனையவற்றுக்கு 40-45 நிமிடங்கள்) ஒதுக்கப்படுவதுடன், 15 நிமிட இடைவேளையும் வழங்கப்படுகிறது.

இலங்கையின் பல்லினத் தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, மொழிக் கொள்கையானது கல்வியில் மிக நுட்பமாகக் கையாளப்படுகிறது:

 தாய்மொழிக் கல்வி: தரம் 1 முதல் 5 வரையான ஆரம்பக் கல்வியைத் தாய்மொழியில் கற்பது கட்டாயமாகும்.

இருமொழிக் கல்வி (Bilingual Education): 2002 முதல் குறிப்பிட்ட சில பாடங்களை ஆங்கில மொழி மூலம் கற்கும் வாய்ப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இரண்டாம் தேசிய மொழி: சமூக நல்லிணக்கத்தை வளர்க்கும் நோக்கில், தரம் 6 முதல் 9 வரை சிங்கள மாணவர்களுக்குத் தமிழும், தமிழ் மாணவர்களுக்குச் சிங்களமும் கட்டாயப் பாடமாக்கப்பட்டுள்ளது.

எதிர்காலக் கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் (2023-2033)

இலங்கையின் கல்வி முறையை உலகளாவிய தரத்திற்கு உயர்த்துவதற்காக 'தேசியக் கல்விக் கொள்கை சட்டகம் (NEPF)' அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மனப்பாடம் செய்யும் முறையைக் கைவிட்டு விமர்சன ரீதியான சிந்தனைக்கு (Critical Thinking) முக்கியத்துவம் அளித்தல், அனைத்துப் பாடசாலைகளுக்கும் டிஜிட்டல் வசதிகளை வழங்குதல் மற்றும் கிராமப்புற, நகர்ப்புறப் பாடசாலைகளுக்கு இடையிலான இடைவெளியைக் குறைத்தல் ஆகியவை இதன் பிரதான இலக்குகளாகும்.

முடிவுரை

இலங்கைப் பாடசாலைகளின் கட்டமைப்பு என்பது விரிவான சட்ட மற்றும் சமூகப் பின்னணிகளைக் கொண்டது. சிறந்த ஆசிரியராக உருவாகத் துடிப்பவர்கள், பாட அறிவைத் தாண்டி பாடசாலையின் நடைமுறைகள், ஆவணப் பராமரிப்பு மற்றும் மாணவர் பாதுகாப்புச் சட்டங்கள் குறித்துத் தெளிவான பார்வையை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். பாடசாலைகளை வெறும் அறிவூட்டும் மையங்களாக மட்டுமன்றி, உயரிய சமூக விழுமியங்களை விதைக்கும் சட்டபூர்வ நிறுவனங்களாகப் பேணிக் காப்பது ஒவ்வொரு ஆசிரியரினதும் தலையாய கடமையாகும்.